Auw dat doet zeer, elke keer weer

Beaucerons zijn "harde" honden. Ze laten zelden blijken dat ze pijn hebben. "Je moet je hond goed kennen voordat je ziet dat ze pijn hebben", wordt vaak gezegd tegen Beaucerons eigenaren.

Cooper, onze Beauceron was aan het spelen met Miller. Miller daagt haar altijd uit en Cooper gaat daar graag op in. Het spel begint met laag op de voorpoten te springen, daarna wordt het hollen door de tuin. Ze springen over de grindborder heen, hoewel het bij Cooper vaak mislukt, en rennen langs de hagen.

Als een geslagen hond laat Miller altijd blijken dat Cooper te wild wordt en komt zeer zielig naar binnen lopen, nog net niet klagend. Cooper volgt haar maatje zeer trouw door dezelfde houding aan te nemen zodat het vrouwtje niet weet wie nu te ver is gegaan. Deze keer keken ze beide heel zielig uit hun ogen. Normaal gesproken laat ik het ze uitzoeken maar nu wou ik wat extra aandacht besteden aan die twee omdat het gedrag heel anders was.

Mijn intonatie speelt met de hondenmeiden mee, dus op een zielige toon vroeg ik "wat is er gebeurd"? Plotseling lagen er overal bloedvlekken in de kamer en die bloedvlekken werden steeds groter. We keken als eerste verschrikt naar Miller, zei kwam immers het eerste naar binnen. Ons fluwelen Millertje was nog gewoon zwart/wit met een glad gestreken fluwelen vachtje. Zij mankeerde niets. "Wat heb je Cooper" vroegen wij en pal daarop ging ze manken met haar achterpoot.

We zagen het bloed van haar teen afdruppelen en begonnen op een zeer meelevende manier te praten met haar. Het bleek dat haar nagel eraf was, alleen een bloederig stukje was overgebleven. Dagenlang bleef haar nageltje bloeden en ze had erg veel pijn. Als de pijn op kwam ging Cooper weer direct manken en wij sukkels gingen weer op meelevende toon met haar praten.

Het nageldrama is nu enkele weken geleden. Ze is de pijn waarschijnlijk vergeten maar ons gedrag niet. Zodra ze iets heeft gedaan wat niet deugt en onze houding ten opzichte van haar verandert negatief, dan heeft ze plotseling acute pijn aan haar nagel. Zielig mankend loopt ze dan voor ons uit en kijkt nog eens achterom met witte randjes onder haar ogen. Dom genoeg begonnen wij daar om te lachen dus nu weet ze nog beter hoe ze onze aandacht kan afleiden.

Gelukkig verstaat ze ons prima. Wanneer we aangeven dat ze niet zo idioot moet doen, huppelt ze weer in normale tred verder. Beaucerons laten de pijn niet merken? Ons Beauceronnetje laat zelfs merken hoe zeer het gedaan heeft, iedere keer weer.

Ingeborg


time4u.info