Beste plaats

We zijn weer terug van vakantie, de bestemming is Denemarken geworden. Een prachtig land, zeer hondvriendelijk, de prijzen vallen ontzettend mee en als room op het toetje hadden we ook nog prachtig weer.

De camper werd opgehaald en ingericht naar onze maatstaven. Hoewel, eigenlijk meer de maatstaven van onze maatjes. Na eerst wat huishoudelijke spullen te hebben opgeborgen, eten in de koelkast enz, lieten we de hondjes alles besnuffelen. Ze vonden het helemaal niets en Miller, die al een ervaring had met de Pasen in de Campe,r zocht direct haar lievelingsplekje uit bij mijn moeder. Bedoeld als boodschap, gaan jullie weer, dan zonder mij.
Natuurlijk hebben we ons kroost meegenomen of ze nu wilden of niet en na een paar kilometer gewenning ging het allemaal uitstekend.

Bij de eerste stop in Duitsland waren ze zover gewend dat ze zich lekker op hun plekje hadden "genesteld" alsof ze er nooit meer vandaan gingen. De grootste tafel hebben we naar beneden gedaan, kussens erop, een paardendeken, diverse dekbedjes en daar bovenop de honden. We bekeken alles nog eens en keken dan elkaar aan met vragende ogen of we niet hadden overdreven. Ze leken zowaar prinsesjes op de erwt met al die dekbedjes.

Wij hadden ook een prima plek hoor, op onze 2 kleine zitjes precies aan de overkant van onze hondjes. Onze achterwerken paste er net op en met een klein kussentje in ons rug en onze tenen tegen de rand van hun koninklijke plaatsen ging het best wel. Zo dronken we ons eerste bakkie koffie en keken we in de avond een filmpje.

Miller, onze Galgo is altijd erg bang voor mensen, niet vreemd gezien haar mishandelde verleden, maar samen met Cooper kon ze alle vreemde indrukken goed aan.
Op de camping in Denemarken waar ze zeer hondvriendelijk waren, hadden we een prima plaats. Er stond op ieder veldje, waar normaal gesproken 8 caravans kunnen, 1 caravan en in ons geval 1 camper. Cooper kon daar heerlijk rondspringen, met Miller deden we spelletjes wat ze aankon met haar beperking van een lijn van 6 meter.

We hebben prachtige stadjes bekeken en het viel ons op dat ze allemaal op Wicky de Viking leken. Lange lijven en korte beentjes, veelal rossig haar en een paar enorme kerels. In mijn fantasie deed ik ze een helm met 2 hoorntjes aan de zijkant op en liet ze inschepen op die typische Vikingboten.
We bekeken zowel de architectuur, het landschoon als de mensen. De Denen bekeken ons, op een veilige afstand. Heel soms dorst er iemand vlakbij Miller te komen maar vlakbij Cooper dat ging ze toch te ver. Ze zijn hondvriendelijk, maar op een afstand. Voor onze beleving zeer vreemd want Cooper heeft een zeer lief karakter en geeft het liefst iedereen een lik.

Bij de camping was een prachtig wandelgebied, net een zeer groot Veluwepark. We hebben genoten en 's avonds waren we uitgeput van de lange wandelingen, heuveltje op, heuveltje af. Jammer dat we tot 03.00 uur in de nacht wakker werden gehouden door een stel jonge Duitsers. Niet door luide muziek of zo maar door ontzettende luide stemmen. Waarom praten en lachen ze toch altijd zo hard vroeg ik me af, maar prees me direct gelukkig door het feit dat ze geen muziek aan hadden. Ach eigenlijk kan je beter inslapen met het geluid van hard lachen en praten, dan van harde muziek dus legde we ons er maar bij neer.

Op de laatste dag ging Cooper weer even spelen op "ons eigen veldje". Ze was al die tijd niet van het veldje afgeweest. Opeens wandelde ze doodbedaard naar het veldje van de Duitsers ging voor de persoon staan met de hardste stem en begon luid te blaffen, net alsof ze hem uitschold. Ze kwam daarna weer doodbedaard teruggelopen en ging de camper in. De vakantie was voorbij, de honden namen weer plaats, de beste plaats.

Ingeborg


time4u.info