|
|
||||||
|
Laatste
update: 13 juni 2007
|
||||||
|
||||||
|
Cooper begroet Red
Vlaamse gaaien probeerden het pimpelmeesnest leeg te roven wat we nog net konden voorkomen. Een nieuwsgierige bonte specht kwam ook even een kijkje nemen. Eksters, turkse tortelduifjes, groenlingen, vinken, kneus, alles komen we tegen. We weten bijna niet meer of onze vogels fluiten of erbuiten. Hoewel het gekwetter van een parkiet niet te evenaren is natuurlijk maar de valkparkieten imiteren perfect alle andere vogels. Cooper en Miller vinden het gefladder voor hun neus enig. Cooper probeert nog steeds dapper of de vogels misschien toch dat balletje willen terug gooien maar zo niet, dan gaat ze heerlijk tegen het gaas liggen slapen. Iedere nieuwe volièrebewoner wordt begroet door de honden. Behalve namen voor onze honden hebben we ook de vogels benoemd. De babyparkiet heet Zen en heeft als gids voor het leven April. April zorgt dat Zen aan Cooper en Miller went door langs de honden over de grond te hippen. Een afstand van 15 cm tussen de neus van Cooper en Zen en April is soms nog veel. Natuurlijk houdt het gaas Cooper in bedwang want je ziet dat de verleiding erg groot kan zijn. De agaatkanaries zijn de nieuwste
bewoners. Eerst kwam Red een mannetje dat prachtig kan zingen. We vonden
het doodzielig dat hij alleen was ondanks dat de zebravinkjes hun best
deden hem gezelschap te houden. Zelfs de rijstvogels kwamen begroeten.
Toch besloten we een dag later een pop te halen, Ruby. Cooper vindt Red en Rietje, de
albino valkparkiet de leukste. Met Red lijkt ze steeds in gesprek te
zijn, gewoon aan de voordeur hoor, ze mag niet binnen komen.
Ingeborg
|
||||||
|
© Alle
rechten voorbehouden. Niets uit deze columns mag gebruikt worden zonder
toestemming.
Mail naar: |
||||||