Het gezoem bleek gegrom

Bij het zien van de vakantiefoto's krijg ik opeens weer de herinnering van een raar incident.
Wij hebben vaker incidenten maar dit was de stomste tot nog toe. Zachter gezegd was het nogal ondoordacht, dat klinkt wat aardiger vooral omdat ik de persoon was die nogal ondoordacht deed.

We gingen vissen bij een meertje, dat wil zeggen dat mijn man ging vissen en ik lezen met de hondjes aan mijn voeten.
De camper stond in de schaduw van de bomen geparkeerd zodat we even konden afkoelen. Dat leek een goed idee maar daar begon het al ietsje fout te gaan. Als bestuurder van de camper had ik niet helemaal door dat de grond nogal schuin afliep. Bij het uitstappen viel het mij niet direct op dat ik onhandig geparkeerd had. Mijn man viel het wel op of anders gezegd die viel direct naar buiten bij het openen van de deur.
De honden waren ook direct buiten en snuffelde deze nieuwe omgeving af. De camper heb ik nog iets rechter kunnen zetten waarna ik een fijn plekje kon zoeken om te gaan lezen.

Er stonden picknickbankjes langs het water dus kon ik een tas, mijn boekje en zonnebril even neerleggen zodat ik ook onze Galgo kon vastbinden. Zij loopt helaas direct weg bij het zien van wild, dat risico dorst ik niet te nemen.
Cooper vertrouwen we volledig dus die kon los. Na 10 minuten had ik nog geen rust want ik vond dat Miller te weinig bewegingsvrijheid had dus maakte haar lijn wat langer om daarna weer te gaan lezen.
Na 10 minuten had ik weer geen rust omdat Miller inmiddels in de zon kwam te liggen en ik vond dat ze ook schaduw moest kunnen kiezen dus "verhuisden" we naar picknickbankje nr 2.

Eindelijk kon ik rustig gaan lezen met de hondjes vlakbij bij mij. Eenmaal verdiept in mijn boekje vloog er een zeer grote Libelle op mij af. Het zijn prachtige beesten maar ik vind het prettiger als ze om mij heen vliegen in plaats er tegenaan dus hield ik dat beestje goed in de gaten. Er kwam een volgende Libelle bij die ik ook niet vertrouwde dus bleef ze allebei observeren. Na een poosje was er een vertrouwensband gelegd en lieten de Libelles mij en ik hun met rust, zodat ik weer verder kon lezen.

Opeens hoorde ik een enorm gezoem, het leek net of de Libelle ergens knel zat dus ging ik kijken. Het tasje schoof ik weg, maar geen Libelle. De waterbak van de honden ging aan de kant, een shirt en de riemen maar ik kon dat beest nergens vinden. Toch hoorde ik continu gezoem en nog luid ook. Die Libelle zou toch niet onder mijn honden terecht zijn gekomen?
Ik riep Miller naar mij toe zodat de waterjuffer bevrijd kon worden maar er vloog niets weg. Toen riep ik Cooper maar die was in haar geheel weg. Dat was extra schrikken want Cooper gaat nooit weg, waar was die nou gebleven?

Bij nader onderzoek zag ik haar onder de bomen liggen, maar wat was dat nou voor wit ding onder haar, het leek wel een pootje. Dat klopt als een bus het was de Jack Russel van de eigenaar en die wou Cooper daar weg hebben. Omdat Cooper niet lelijk mag doen tegen andere honden had ze een andere oplossing, ze ging bovenop de Jack liggen, die overigens later haar beste vriendje was.
Het geluid was opgelost, het gezoem bleek gegrom.

Ingeborg


time4u.info