|
|
||||||
|
Laatste
update: 6 september 2007
|
||||||
|
||||||
|
Hiep hiep hiep hoera
In de afgelopen vier jaar hebben we al veel met haar meegemaakt. Ontzettend leuke momenten, hele lieve momenten maar ook zeer vervelende. We zijn trots geweest en hebben ons geschaamd. Eigenlijk zijn het dezelfde emoties die je kan hebben met opgroeiende kinderen. Alleen bij honden blijft het hun hele leven. Nu hebben we twee volwassen honden. Miller waarvan we de leeftijd niet weten maar die geschat wordt op plm. zeven of acht jaar en Cooper. Ze kunnen het zo goed met elkaar vinden, het is een zeer hecht span. Samen spelen, samen rottigheid uithalen, daar zijn ze goed in. Ik keek Cooper aan en vertelde dat ze jarig was. Natuurlijk hoort daar een liedje bij. Haar koppie ging van links naar rechts en ik weet niet of dat ze haar koppie scheef hield omdat ze het leuk vond of omdat ik vals zong. Daarna zei ik dat ze aan Miller moest vertellen dat ze jarig was. Prompt ging ze naar Miller en tikte tegen haar neus. Opeens stonden er twee honden verwachtingsvol voor me, in afwachting van de volgende aktie. Wat kan je je op zo'n moment toch gelukkig voelen. Dat lieve, dat leuke wat ze uitstralen, dat is het magnifieke van de dierenwereld. Natuurlijk hoort bij een verjaardag een traktatie. Zingend liep ik naar de keuken met twee huppelende honden achter mij aan. Al die vrolijkheid vonden ze prachtig. De traktatie kwam uit de "dierenla" die ze al heel goed kennen. Miller begon al met "stappenstappenstappen" wat ons spelletje is voordat ze wat lekkers krijgt. Met haar lange poten tikt ze dan om de beurt op de grond. Cooper ging spontaan rondjes draaien want dat zijn haar spelletjes om iets te krijgen. We hadden even ons eigen kleine
feestje compleet met een traktatie.
Ingeborg
|
||||||
|
© Alle
rechten voorbehouden. Niets uit deze columns mag gebruikt worden zonder
toestemming.
Mail naar: |
||||||