Honden kleurenblind?

Wij hebben ruim 20 hondenboeken in huis, omdat we graag zoveel mogelijk willen weten van honden en vooral van de raskenmerken.
Het is leuk om te weten hoe andere rassen zijn en ook heel makkelijk als je direct een ras herkent met de daarbij behorende eigenschappen.
Als we de honden uitlaten en er komt een hond op ons af weet je door het lezen van de hondenboeken heel aardig hoe het dier is en wat je kan verwachten.
Ook door de houding van de baas kan je het herkennen, want een schreeuwende baas die achter zijn hond aanholt heeft vaak een hond niet onder controle.

De hondencodes worden ook uitvoerig besproken in de boeken wat uitermate interessant is. Nu is iedere hond een individu en zullen net als wij mensen allemaal anders reageren.
Mijn eerste hondje snapte zelf niets van hondencodes, de tweede begreep ik zelf helemaal niet omdat ik nog een 'beginneling' was, maar de derde kwam weer aardig overeen met de boeken.
De Galgo begint nu pas een beetje een volwaardige hond te worden qua zelfvertrouwen wat ons weer meer in de boeken doet neuzen en de Beauceron is nog steeds volop aan het puberen waardoor de boekentips ook meer dan welkom zijn.
We kunnen onze honden nooit met elkaar vergelijken. Niet omdat de rassen verschillend zijn, op de beaucerons na, maar omdat ze allemaal een individu zijn en anders reageren op de omgeving, geluiden en handelingen.

Bijna in alle boeken staat dat honden kleurenblind zijn, dat geloofde ik direct want ze schrijven het niet voor niets. Ze zullen best alleen grijstinten kunnen zien en onderscheiden in grijswaarden.
Dit nam ik zonder meer aan totdat ik met Cooper aan het wandelen was en 3 combi auto's zag staan, een rode een witte en een donkerblauwe.
Nu heeft de fokster van Cooper ook een combi, een blauwe, waar vaak een verrassing achterin zit, de neef van Cooper.
Ze liep direct op de blauwe combi af, passeerde daarbij de andere auto's en ging bij de achterdeuren staan. Ze werd helemaal opgewonden en keek om zich heen of ze Nicole, haar fokster zag.

Daar heb ik nog lang over nagedacht en kon het eigenlijk wel voorstellen want wit, rood en blauw zijn toch zeer verschillend in grijswaarden dus kon ze het makkelijk herkennen.
Een dag later was het erg druk onderweg waardoor de honden steeds langs de kant moesten zitten. Het woord "auto" betekent langs de kant van de weg gaan zitten wat ze ook keurig doen. Cooper gaat ook bij fietsers ook keurig langs de kant zitten, we hoeven het niet eens meer te zeggen.
Ditmaal konden ze net zo goed blijven zitten want de auto's bleven maar langskomen.
Een blauwe, een witte, een antracietgrijze, een zwarte en een donkergroene.
Bij de laatste reageerde Cooper heel erg en wou er achteraan lopen met een luid gepiep.
Nu hebben wij zelf een donkergroene auto waardoor ze waarschijnlijk dacht dat de baas wegging.

Eenmaal thuis wou ik dit onderwerp nog eens opzoeken in de boeken. Cooper mocht naar buiten dan gaat ze altijd spelen met haar balletjes. Vanaf haar puppytijd pakt ze altijd eerst speeltjes met een rode kleur, ook nu zocht ze een balletje uit met roodtinten.
Mijn moeder heeft verschillende jassen en trekt vaak een andere kleur aan. De jas die ze het laatste heeft gedragen blijft kennelijk in het geheugen van Cooper zitten. Als ik alleen met mijn hondjes loop en in de verte loopt een vrouw met dezelfde kleur jas als mijn moeder wil ze er direct naar toe rennen.

Nu vraag ik me toch af, zijn honden kleurenblind?

Ingeborg


time4u.info