De klink omhoog

Een dag met een heerlijke temperatuur. Een jas is overbodig, een zonnebril noodzakelijk.
De geur van lentegroen stemt de mensen vrolijk en geeft veel energie, en niet alleen de mensen.

Cooper en Miller spelen in de tuin met het buurjongetje van 2.5 jaar. Alle drie hebben ze veel pret en zijn erg ondeugend, ik laat ze maar gaan. Af en toe doen ze een kort slaapje, Cooper op het gras en Thomas, ons buurjongetje en Miller in de mand. Helaas doet het minste geluid ze alle drie weer nieuwsgierig in de rondte kijken of er iets te beleven valt.

Opeens besluit Thomas zijn tractor met aanhang te halen en in onze tuin te parkeren.
Hoewel zijn ouders dezelfde oppervlakte aan tuin hebben blijkt onze tuin op dit moment iets interessanter. Hij rijdt het pad op en neer en gaat van terras naar terras, steeds met 2 honden in zijn kielzog.

Thomas besluit in de straat te gaan rijden met zijn tractor en Ingebollug, ik dus, moest mee.
Na het hek weer te hebben gesloten met 2 zielig kijkende honden erachter, liepen we de straat in.
Aan het einde van de straat staat een huis waar een klein meisje woont. Thomas klopt op de ramen en even later zitten we allemaal achter het huis, in het gras.

Iemand komt nog foto's maken van het huis omdat de architectuur hem erg aanspreekt, ondertussen speel ik wat met de 2 kleintjes op het grasveld.
Opeens zie ik 2 honden hard aan komen rennen, om het huis, recht op ons af.
De persoon die foto's maakt schrok behoorlijk maar werd direct gerust gesteld door de eigenaar van het huis. Hij herkende mijn deugnieten en wist dat ze alleen het vrouwtje zochten.

Zeer verbaasd keek ik naar mijn vrolijk rennende honden die blij waren mij eindelijk gevonden te hebben. Maar hoe kregen ze in hemelsnaam het hek open? Het is een grote zware poort en die stond nu helemaal open. Samen met de vader van de kleinste liep ik terug naar huis om te bekijken hoe ze het gedaan konden hebben.
Hij adviseerde om de klink omhoog te zetten omdat Cooper die hoogstwaarschijnlijk had opengedaan.

Door die opmerking bleef ik even buiten het hek, gewapend met een fototoestel.
Ja hoor, ze keek eerst of de kust veilig was en opende het hek, keek nogmaals of ze verder kon en schrok vervolgens omdat het vrouwtje iets dichterbij was dan ze had verwacht.
De dure poorten blijken voor onze beauceron niet efficiënt genoeg om erachter te blijven.
Ze weet nu hoe ze haar vrijheid kan krijgen en achter het vrouwtje aan kan gaan, dus vanaf nu gaat de klink omhoog.

Ingeborg


time4u.info