Koude nachten

De herfst laat zich voelen. Af en toe krijg ik bij het wandelen met de honden een eikeltje op mijn hoofd en soms een regenbuitje. De nachten worden stilaan kouder en dat betekent voor mij, continu afvragen of alles goed gaat met onze dieren.

Hebben de vogels in de volière het niet te koud, moet ik Rido die in de huiskamer in een kooi zit een extra warme deken over de kooi geven, zijn gedachten die me vooral 's nachts niet meer loslaten. De slapeloze nachten breken nu behoorlijk op. Het gepieker neemt door gebrek aan nachtrust toe. Wie moe is ziet nu eenmaal niet alles van de zonnige zijde.
Kennelijk kan ik me er niet toe bewegen realistisch te zijn en te bedenken dat onze vogels al een winter in de volière hebben overleefd, compleet met nachtvorst. Ze gaan natuurlijk gewoon lekker bij elkaar zitten in het nachthok waardoor ze elkaar warm houden met hun verenpak.

Rido onze nieuwste en zelfgekweekte aanwinst zal het in de huiskamer niet koud hebben. Overdag vliegt hij zo nu en dan de kamer rond om af en toe in een plant, op mijn vingers of hoofd te landen. Hij is na zijn avondpapje doodmoe en wil alleen nog maar slapen met zijn koppie in zijn nek.
Ik hoop dat hij spoedig van de pap afraakt, maar dat kan nog wel een paar maandjes duren. Het schijnt dat het bij papkuikentjes langer duurt voordat ze zaadjes gaan eten dan dat de ouders ze voeren.

Cooper en Miller zou ik me al helemaal geen zorgen om moeten maken. Miller dekken we 's avonds met een punt van het dekbedje, waar ze op ligt, toe waardoor het net een gebakje lijkt. Een bladerdeegpuntje met vulling. Ze stopt haar snuit dan ook nog onder het dekbed alsof we in de huiskamer een temperatuur van rond het vriespunt hebben. Cooper dekken we niet toe want dan zou ze binnen een paar minuten verschrikkelijk hijgen. Die heeft het altijd warm.

Waarom maak ik me toch altijd zo druk om de dieren. Ze vermaken zich prima, zijn allemaal gezond en leven als een koning, behalve dan dat ze niet op kosten van de staat leven. Alles wordt hier zelf betaald.

Zouden er honden zijn die zich ook zo druk maken om mensen? Honden die zich iedere avond afvragen of de baasjes wel lekker warm onder hun dekbedje liggen?
Ik betwijfel het ten zeerste. Honden zullen hooguit denken, "ik hoop dat de baasjes bijtijds opstaan om mij eten te geven".
Toch ken ik een koningspoedel waar ik mijn twijfels bij zet. Het liefst neemt hij bezit van een paar mensenbenen om zich op te nestelen. Hij vindt altijd maniertjes uit om mensenharten te doen smelten, waaronder het mijne. Zou hij een plakboek bijhouden van zijn "veroveringen"? Laat ik de komende nacht daar maar aan gaan denken, wie weet slaap ik dan snel in, met een glimlach.

Ingeborg


time4u.info