REFRESH
COLUMN
Laatste update: 25 oktober 2005
menu
column
column overzicht
menu
column
column overzicht
 

Mee eten


Eten is vast en zeker het belangrijkste onderdeel van de dag van onze dieren. Ze zijn helemaal gefixeerd op ons gedrag en weten daardoor precies wanneer we aanstalten maken om eten te bereiden.
Op dat moment zijn ze verreweg onze beste vriendjes, we doen dan ook extra ons best voor het eten.
Onze honden krijgen vaak de restjes rijst, macaroni en groenten door hun brokken heen. Ze snuffelen de bak door en eten eerst al het "lekkers" op, daarna zijn de vertrouwde brokken pas aan de beurt.

Onlangs sprak ik een man die een King Charles Spaniel had en de manier waarop hij sprak dacht ik "hoe verwen je een hond het meest".
Met glans in zijn ogen vertelde de man verder, terwijl hij even zijn tuinwerkzaamheden onderbrak.
Zijn hond heet Gabber, een naam gekozen omdat hij hun beste vriend is. Kennelijk was het een echtpaar die geen kinderen (meer) in huis hadden want in het gesprek kwamen die er niet aan te pas. Het gesprek ging alleen over Gabbertje, alsof hij hun enig kind was.

 

King Charles Spaniels

 

Er werd uitgebreid over Gabber gesproken, met zoveel liefde dat mijn hart bijna smolt.
Gabber had het privilege om aan tafel te mogen zitten. Let op, het wordt nog gekker, hij heeft zijn eigen bord en krijgt zijn eigen stuk vlees.
Gabber zijn baasjes gaan eten en denken er niet altijd aan om het stuk vlees direct te snijden. Denk maar niet dat Gabbertje zijn eten gaat verorberen, ze moeten het eerst aan kleine stukjes snijden, daarna eet hij alles op en likt zijn bord ook nog af.

Zulke verhalen had ik wel eens eerder gehoord van katten maar nog nooit van honden.
Een kat die aan tafel komt en netjes op de stoel gaat zitten. Zodra het eten op tafel komt gaat hij met zijn kop onder de tafel en zoekt met zijn poot het lekkers op. Zijn nagels fungeren op dat moment als een soort cocktailprikker want daar prikt hij het vlees aan en eet het onder de tafel op.


Wat wou jij nou?

 

Zelfs vogels die mee eten heb ik gekend. Zelf had ik ooit zo'n parkiet die netjes aan de rand van mijn bord ging zitten en het eten van mijn vork pikte. Het minst prettige aan mijn parkietje vond ik als hij zich in de spinazie ging wassen, de rest vond ik erg grappig.
Eigenlijk zijn dieren heel vaak grappig, je moet er wel oog voor hebben en ze duidelijke regels geven. Dat vindt de eigenaar van Gabbertje ook, daarom laat hij hem mee eten.

 

Ingeborg
EMAIL ME

time4u.info

 
© Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze columns mag gebruikt worden zonder toestemming.
Mail naar:
 
"Even Hondspannen" van Ingeborg Klasens
 
TERUG naar boven