Haar nachtmerrie

Op een dag kwam er een echtpaar aan de deur met de vraag of ik een groep wat danspasjes kon leren en een kleine choreografie maken. Het was de bedoeling dat ze als Natalia (onze zingende plaatsgenoot) meedoen met de carnavalsstoet.
Het leek me een leuk idee dus stemde ik in. Mijn vraag was uit hoeveel personen de groep bestond want ik moest inschatten hoeveel lessen ik nodig zou hebben.
Het zou om een groep gaan van 14 personen. Och dat moet geen probleem opleveren dacht ik. "Oh nee? Maar onze groep bestaat alleen uit mannen" was het antwoord.

Een aantal zeer vrolijke lessen gingen voorbij en de dag 'des oordeels' was aangebroken.
De mannen kwamen bij ons thuis om geschminkt te worden als vrouw.
Wat een drukte was het, de één na de ander kwam binnen lopen. Cooper blafte bij de eerste twee bezoekers maar verder keek ze mij aan alsof ze wou zeggen "okay, ik ben je hond maar blaf zelf". Ze ging languit op het kleed liggen slapen en iedereen moest om en over haar heenlopen.

Miller was doodsbang voor al die "enge" mannen, zelfs na hun metamorfose bleef ze bang.
Terwijl mijn "nieuwe dansgroep" worstelde om in hun panty's te komen en hun "borsten" plaatsten, liep Miller van mijn moeder naar mij om toch nog wat steun te zoeken.
Het is een goede leerschool voor haar want zo zag ze dat niemand aanstalten maakte om haar wat aan te doen.
Uiteindelijk ging ze ook gewoon aan mijn voeten liggen, maar haar mand bleef leeg daar wou ze niet in, die stond veel te dicht bij die mannen met inmiddels wapperende haren.

Na een dosis make-up en een pruik leken de mannen in minirokjes en shirt geflaneerd met rode boa's zowaar op, een soort vrouwen.
Lange vrouwen en korte vrouwen stonden in de kamer, sommigen met zeer behaarde benen in strakke panty's. Ook vrouwen wiens gelaatstrekken werden opgesierd door een ringbaardje of snor, geen wonder dat Miller het toch eng bleef vinden.
Cooper kwam even controleren of dit dezelfde figuren waren die zojuist ook in de kamer waren want ze vertrouwde het allemaal niet meer.

Het was ook een vreemde gewaarwording deze hele metamorfose, gelukkig vertrouwden de mannen hun nieuwe persoonlijkheid volledig. Ze stonden als volleerde vrouwen voor de spiegel haartjes te doen en hun make-up te bekijken. Een diepe stem zei zelfs, "goh, wat een verandering, ik word bijna verliefd op mezelf". Het was één en al hilariteit in huis, ze hadden maar één angst, "kan die make-up er allemaal weer af".

De mannen gingen de straat op zodat ze de pas ingestudeerde dans als generale repetitie konden oefenen. Daarna kwamen ze even binnen om hun spullen te halen en Cooper bekeek ze van top tot teen, "waren dit dezelfde creaturen"?
Ze blafte hard en hield niet op. Pas na een aantal correcties kreeg ze door dat het vrouwtje en baasje er echt geen problemen mee hadden dus mochten deze 'vrouwspersonen' doorlopen.
Ach wie weet had ze een nare droom toen ze op het kleed sliep en leken deze wezens sprekend op de hoofdrolspelers van haar nachtmerrie.

Ingeborg


time4u.info