Een grote pluim krijgen

Bij het zoeken van een nieuwe huisgenoot gaan er gelukkig steeds meer mensen naar het asiel. Er zijn zoveel lieverds die trouw wachten op een tweede kans in het leven, een tweede kans die ze verdienen omdat vaak de eerste kans door mensen is verpest.
In mijn map zitten alle asiels van Nederland en België en als je leest om welke reden mensen afstand doen van hun trouwe huisgenoot vraag je je af wat voor ras mensen eigenlijk zijn.
Dan vindt men de hond te oud omdat het dier niet zo lang meer met de baas kan lopen, dan is het weer lastig als het dier veel aandacht (lees liefde) vraagt, of het dier is ziek en vinden ze het teveel om voor te zorgen.
Zouden dit type mensen ook zo zijn voor hun ouders, kinderen en andere familie? Het heeft namelijk niet zoveel te maken met verschil tussen mens en dier maar met mentaliteit.
Uitzonderingen natuurlijk daar gelaten want soms is het echt overmacht als mensen hun dier moeten achterlaten in een asiel.

Net als mensen kunnen dieren allerlei ziekten krijgen, zoals artrose of suikerziekte.
Bessy is ook zo'n hondje, zij zat compleet met haar suikerziekte in het asiel.
Zij had het geluk een vrouwtje te treffen die het er allemaal voor over had. Bessy haar lieve koppie heeft vast en zeker bijgedragen tot haar adoptie.
Ze kreeg behalve een warm mandje ook nog een broertje erbij.

Haar kennismaking bij haar nieuwe thuis verliep wel goed, ze wist niet wat ze zag en Felix ook niet. Madam liep de eerste dag al op de keukentafel rond en had direct de doos met negerzoenen gevonden. Niet echt handig natuurlijk als je aan suikerziekte lijdt.
De suiker moest nog helemaal geregeld worden dus een dieet en vaste eettijden waren meer dan gewenst.
Alles werd achter slot en grendel gezet ter bescherming van Bessy's gezondheid en het behoud van de voorraad van de mensen.
Misschien vond Bessy het een bijzonder leuk spel al dat verstoppen want nu moest ze nog meer haar best doen om iets te vinden en dat deed ze.
In vrouwtjes werktas zat nog een rolletje pepermunt wat Bessy behalve een frisse adem ook nog een hoge suikerwaarde opleverde.

Aan energie en vrolijkheid ontbreekt het Bessy niet wat Felix helemaal niet erg vindt. Hij kan nu heerlijk met een soortgenootje ravotten en spelen hoewel hij soms het onderspit moet delven. Dan moet hij hulp aan het vrouwtje vragen omdat Bessy wel erg wild tekeer kan gaan.
Ze krijgt nu 2x daags insuline en dat gaat erg goed getuige het feit daar haar ondeugd groeit. Als ze Felix achterna zit om lekker in zijn poten te happen moet het vrouwtje wel eens ingrijpen maar verder kunnen ze ook "gebroederlijk" bij elkaar liggen.
Het zijn echt broer en zus geworden, hard stoeien, soms een beetje te ver gaan maar niet buiten elkaar kunnen.

Na 6 maanden in het asiel te hebben gezeten waar ze overigens zeer goed voor haar hebben gezorgd, kreeg ze haar eigen mandje. De baas van het asiel pinkte zelfs een traantje weg toen ze eindelijk het juiste baasje vond. Maar hij kan nu gerust zijn, het nieuwe vrouwtje van Bessy vond dat het asiel het hart op de juiste plaats had maar ik vind dat alle nieuwe huisgenootjes van Bessy een grote pluim moeten krijgen.

Ingeborg


time4u.info