Allerlei poses

Soms verbaas ik me over de poses die honden kunnen maken.
Zoals ze kunnen liggen, draaien of staan, doet bij het zien ervan mij al griezelen.
Toch hebben ze een skelet wat anatomisch vergelijkend is met het onze. Het beenderstelsel, kraakbeen, gewrichten, spieren, banden en pezen die vrijwel dezelfde functies hebben als het onze. Vanaf jonge leeftijd bewegen ze natuurlijk soepeler (net als wij mensen) omdat het kraakbeen nog niet voldoende gehard/volgroeid is. Toch zie je ook oudere honden knappe staaltjes uithalen.

Dan denk ik met meelij aan de arme HD-gevallen en de hoeveelheid pijn die ze moeten hebben.
Lopen zal zeer moeilijk gaan en met veel pijn, ook het opstaan en gaan liggen wordt problematisch.
Oude honden hebben ook moeite met opstaan en liggen omdat ze stram worden, de uitzonderingen daar gelaten natuurlijk.

Er zijn ook honden die makkelijk op de achterpoten kunnen staan, vrijwel met gestrekte rug. Wij hebben ook zo'n hond gehad, een Riessenschnauzer. Als wij weggingen stonden hij en mijn moeder leunend op het barretje bij het raam afscheid te nemen, ze waren even hoog.
Onze Beauceron strekt zich nog steeds regelmatig helemaal uit met een platte buik op de grond zoals puppy's vaak doen, terwijl ze nu al 2 jaar is.
Andere rassen staan gewoon voor de lol op de achterpoten, waarschijnlijk als trucje om iets lekkers te krijgen of indruk te maken.

Hoe verslijt ons dier de heupen denk ik wel eens. Van mensen is het bekend dat alles strammer en pijnlijker wordt met als gevolg een nieuwe heup, of we gaan langzamer lopen met een rollater als hulpmiddel.
Nu zie ik een hond niet zo snel achter een rollater lopen, zou ook een extra belasting voor de heup betekenen, maar wat is nu goed voor hun heupen en hoe helpen wij ze het beste?

Onze dierenarts in Nieuwegein, (praktijk Batau) gaf gelukkig altijd uitgebreid uitleg op alle vragen. Door het gemis aan een medische opleiding begrepen we vaak de termen niet waarna er gewoon een betere versie van de eerste uitleg volgde.
Als onze hond een röntgenfoto moest hebben mocht ik daar gewoon bij zijn en de hele procedure van een foto, het hoe en waarom, werd uitgelegd.
Gelukkig blijken er meer van deze dierenartsen te zijn, artsen die ook aan het welzijn van de eigenaar denkt en ze bij het ziekteproces van het dier betrekt. Een lezer van de columns zond mij een duidelijke röntgenfoto.

Voor sommige foto's is het nodig om de hond een "roesje" te geven gezien de pijnlijke houding waar het in moet liggen. Het gebeurt ook dat honden zeer veel pijn kunnen verdragen en veel tolereren mits het baasje in de buurt is. Hiervoor moet de dierenarts hetzelfde vertrouwen in de eigenaar hebben als de hond dat heeft. Helaas schort het hier wel eens aan. Zelf maakten we mee dat onze hond op afstand bekeken werd met de vraag, "bijt hij"? Of nog erger, dan werd onze hond genegeerd, wij kregen een hand en konden ons direct inschrijven bij de balie waar we moesten betalen. Liever zien we dat ze kennis maken met ons dier, daar draait het immers om, daarna zullen we de regels volgen en de administratieve handelingen doen.
Steeds blijkt dat het steeds draait om de juiste interactie tussen mens en dier want niet alleen thuis, ook bij de dierenarts gaat de hond vaak in allerlei poses.

Ingeborg


time4u.info