"Daag Sinterklaasje"

Sinterklaas zijn verjaardag wordt altijd uitbundig gevierd.
Dat brengt mij terug in mijn geheugen op een moment wat ik het ergste Sinterklaasfeest van mijn leven vond.

Als tante en oom van een neefje, destijds 4 jaar oud, vonden wij het leuk de goed heiligman bij ons thuis uit te nodigen.
Wij leefden met een Golden Retriever en een Riesenschnauzer die we 6 maanden ervoor uit het asiel hadden gehaald. De Riesenschnauzer, met nadruk op Riesen, noemden wij Spencer en was een zeer dominante hond.
Wij leerden hem kennen als een hond die gewend was in huis te bepalen hoe de regels waren. Hij was de roedelleider, althans in zijn belevingswereld maar daar kwam snel een eind aan toen hij eenmaal bij ons kwam.
Na een duidelijke hiërarchie waarin consequentie natuurlijk hoogtij vierde veranderde onze Spencer die ooit een kind had gebeten waarvoor hij was afgedankt, in een lieve gekke clown.
De kinderbijter werd een kindervriend, de dominante hond werd een huis(elijke)hond.
Hij was zeer gesteld op ons neefje en zou hem zeer goed beschermen. En dat was precies hetgeen wat we hadden onderschat toen de goed heiligman aan de deur kwam.

De Sint kwam veel te laat, zal wel Spaanse wintertijd zijn en bracht ook nog 1 zwarte Piet mee in plaats van de afgesproken 3 Pieten. Nu is het een erg oude man dus zal een beetje dementie ook parten hebben gespeeld maar dat er een extra man in burger binnen kwam vonden we bizar. Was het een bodyguard? Kreeg de Sint sterallures? Was dit een hulp Sinterklaas?
Maar ons gevoel was kennelijk nog niets bij het gevoel wat Spencer gehad moet hebben.
Hij gromde en liet zijn tanden zien waardoor de zwarte Piet in eerste instantie uit veiligheidsoverweging buiten bleef staan, Sinterklaas werd nog witter dan anders en de zogenaamde bodyguard deed een stapje terug.
Met veel moeite heb ik Spencer in bedwang kunnen houden zodat het "feest" nog door kon gaan. De Sint zou 25 minuten blijven en allerlei verhaaltjes van ons neefje aanhoren en cadeautjes uitreiken.

Op het moment dat Sinterklaas ons neefje beetpakte om op schoot te trekken werd Spencer helemaal wild waardoor ook wij dachten dat het veiliger was om hem even op de gang te zetten. Nee niet Sinterklaas, onze Riesenschnauzer, die het niets vond dat zo'n rare man in gekke kleding en een lange baard zijn vriendje beetpakte.
Eenmaal op de gang konden we elkaar niet meer verstaan en stonden verbaasd over Spencers zangkwaliteiten. Nooit geweten dat een hond zo ontzettend veel verschillende tonen in zich had. We hebben er nog aan gedacht om een CD uit te brengen maar gelukkig was dat alleen een gedachte.

Het bleek beter om Spencer toch weer binnen te laten en in de keuken maar weer goed vast te houden.
Tot onze verbazing ging Sinterklaas steeds sneller praten en zwarte Piet kreeg opeens een plat Amsterdams accent in plaats van het Spaanse accent waarmee hij binnen kwam.
Bij het strooien van de pepernootjes werd zelfs onze Golden Retriever onstuimig en was het "feest" compleet.
Ruim voordat de Sint zou vertrekken vroeg hij al om de cadeautjes uit te mogen reiken en bleef met een schuin oog naar Spencer kijken die de Sint ook in het oog bleef houden met opgetrokken lippen.
Gelukkig had ons neefje van alle tumult niet teveel in de gaten, hij was druk bezig met de Sint allerlei fantasieën over zijn moeilijke school waar hij zoveel moest rekenen en lezen op de mouw te spelden. Zielig hoor hij was pas 4 jaar en moest al zoveel leren…………………

Plotseling stond de bodyguard op en wenkte de Sint en de Piet. Ze liepen al naar de deur terwijl ze nog ruim een kwartier moesten blijven.
We wilden nog "Daag Sinterklaasje" zingen, maar dat hoefde niet meer ………………….
Ze waren reeds ons huisje voorbij.

Ingeborg


time4u.info