Jippie weer een nieuw speelkameraadje

Volwassen mensen vinden Cooper, onze lieve beauceron maar eng. Kinderen niet. De meeste kinderen lopen Miller voorbij om aandacht aan Cooper te besteden en te aaien.
Vooral kleine kinderen hebben vaak iets speciaals met haar.

Soms vinden wij het zielig voor Miller. Ze is oud en ziek en zoekt juist nu extra aandacht. Dat geven wij haar dan maar. Extra aandacht in de vorm van veel knuffels en een koekje extra.
Doordat Miller zo hard afneemt zie je Cooper langzaam vereenzamen. Ze mist haar speelkameraadje. Haar liefde en vriendschap voor Miller is omgeslagen in het zorgen voor haar Galgozus.

In onze straat heeft Cooper pas geleden kennis gemaakt met de jongste bewoner. Met zijn stoere naam "Vince" bewees hij dat hij helemaal niet bang is voor honden en zeker niet voor Cooper. Wat ons erg aansprak was het gedrag van de ouders. Wat een verademing als je ouders tegen komt die zich "normaal" opstellen ten opzichte van het hond/kind contact. Op deze manier kan een kind op de juiste manier kennis maken met een hond.

Voor hondeneigenaren is het een verademing als ouders niet direct het kind oppakken alsof we een wolf uitlaten. Ouders die vinden dat Cooper eigenlijk een muilkorfje moet of ouders die het absoluut onverantwoord vinden als Cooper los is in onze doodlopende straat.

Cooper ziet in ieder kindje een speelkameraadje en wil ze altijd met een ferme lik gerust stellen. Hoewel niet iedereen (en terecht) een lik op prijs stelt, kunnen wij met een gerust hart stellen dat dit gebaar haar kennismaking is met kinderen.
Ze liep op Vince(je) af en ondanks dat we Cooper het commando "niet kussen" hadden gegeven, kreeg Vince toch een lik. Nu was Vince nog meer gebiologeerd door dat grote monster.

Ik besloot zijn aandacht voor Cooper in een showjasje te stoppen door Cooper haar kunstjes te laten zien. Dat sloeg behoorlijk aan. Zowel Cooper als Vince genoten van het "optreden".
Cooper had een hartelijk publiek want Vince begon na ieder kunstje hartelijk te lachen.
Het is natuurlijk ook geen gezicht als zo'n harig monster met een afmeting (voor een kind) van een dinosaurus opeens begint te dansen voor je neus. Je moet het maar meemaken als je zeker al een jaar op deze gekke wereld bent.

Cooper heeft er een speelkameraadje bij. Kinderen en hondje kunnen veilig en leuk in de straat spelen. Er wordt met balletjes gegooid, gerend en zelfs gevoetbald met elkaar.
Zo moet het eigenlijk zijn, allemaal met elkaar en zonder vrees.

Ingeborg


time4u.info