Waarom nou

Dat eigenaren verantwoordelijk zijn voor het gedrag van hun honden is zeker.
Er zullen nog maar weinig mensen hieraan twijfelen. Maar aan de eigenaren zelf heb ik vaak wél mijn twijfels. Als mijn kaken en tanden net zo sterk waren als van een hond had ik ze misschien zelf gebeten.
Eigenaren kunnen behoorlijke menselijke agressie uitlokken.

Sinds Cooper een puppy was heeft ze al wat nare ervaringen met honden opgelopen. In België zit nu eenmaal veel agressie achter de hekken. Ze heeft het dapper leren negeren totdat ze haar eerste knauw van haar moeder kreeg. Als dreumes ging ze vanaf dien zitten waar de honden blaften. Haar surrogaat moeders Miller en in die tijd, nog Roxy mochten het opknappen.
Bij één van de huizen staat het hek altijd open zodat de hond op ieder tijdstip naar buiten kan lopen en vervolgens (helaas) vaak de tuinen van anderen bevuild.
Die hond had Cooper al vaker uitgedaagd waar we nooit acht op sloegen. Een Beauceron geheugen blijkt bijzonder sterk, waar het leuk uitziende hondje later achter kwam.

Op het eerste gezicht leek het zo'n leuk wit zacht diertje ter grootte van Roxy. Maar dat beest heeft absoluut geen opvoeding gehad en doet precies wat het wil. Cooper jaagt sinds jaar en dag het diertje steeds terug naar haar huis. Dat neemt het hondje weer niet en focust zich nu op onze arme dunne Miller.

We kwamen aangelopen na een lange wandeling, de honden rustig bij ons en keurig aangelijnd. Plotseling kwam het bewuste hondje met opgetrokken lippen, staart omhoog, oren naar voren en haren overeind, recht op Miller af. Gelukkig kwam mijn man direct in actie door Miller achter hem te houden, zodat de hond niet bij haar kon komen. Zou hij dat ook bij een Rottweiler doen? Ja ik denk het wel, onze honden zijn nu eenmaal uiterst belangrijk voor ons. Cooper begon te gillen als een speenvarken en dat terwijl ik gegrom en agressief gedrag verwachtte. Ze was doodsbang dat die hond Miller iets aan zou doen.

De eigenaren, het vrouwtje en het baasje lieten hun kind van ongeveer 8 jaar het hondje terugroepen. Hoe stom kan men zijn. We spraken ze rustig aan op dit gedrag en met dezelfde stommiteit maar nu in hun ogen keken ze ons aan en liepen weg. Later kwamen we de kinderen in het bos tegen, het hondje liep weer los. Om een incident te voorkomen liepen wij snel terug.
Hier moet ik toch eens met die mensen over gaan praten want ik vraag me af, zijn ze nou naïef of dom. Hierdoor kunnen grote ruzies ontstaan wat helemaal niet nodig is. Als zo'n ruzie in de media komt vraagt men zich vast en zeker af, waarom nou.

Ingeborg


time4u.info