Ik vind waken zo eng

Ik heb een bijzondere vrouw ontmoet die ondanks een zeer druk bestaan ook nog tijd heeft gevonden om te helpen in een asiel. Zeer funest natuurlijk als je erg veel van dieren houdt. Ze heeft een gezin met 2 jonge kinderen, haar man heeft een eigen bedrijf en het gezin heeft ook nog een hond, een labrador type tank. Ja, erg groot en breed en ontzettend lief.

In het asiel, waar ze als vrijwilligster ook haar handjes laat wapperen, zat een kruising Dogo Argentino/Duitse dog.
Ze viel op hem en nam hem uiteindelijk mee naar huis omdat deze hond dreigde weg te kwijnen in het asiel.
Eenmaal thuis werd de hond begroet door het gezin waaronder de labrador. De labrador die een tijd het alleenrecht heeft gehad vond het niet zo'n goed idee en liet dat ook duidelijk merken.
Het was triest om te zien hoe de honden probeerden elkaar de loef af te steken omdat ze niet dezelfde ruimte wilden delen. Dit terwijl de ruimte echt groot genoeg is, maar niet voor 2 reuen.

Na lang wikken en wegen en vele malen proberen, besloot de vrouw (Petra) de hond (Boes) weer terug te brengen. Maar Boes had Petra erg goed leren kennen en besloot het op de emotionele toer te gooien. Hij werd door Petra zelf terug in het hok gezet en bij het afscheid nemen waarbij ze nog even op haar hurken ging zitten, legde hij zijn enorme kop op haar schouder.

Zeer slimme zet van hem want de tranen schoten in haar ogen en Boes ging weer mee naar huis.
Er kwam een hok (een kot) voor Boes met een extra hok erin en ook nog een verwarmd hok die perfect is afgesloten zodat de warmte binnen blijft. Alles zag er ook nog proper uit, je zou er bijna zelf gaan wonen.

Na een paar maanden was hij toch goed gewend en wonder boven wonder bleek hij ook nog goed met de labrador overweg te kunnen, ze spelen nu zelfs samen.
Boes werd de nieuwe waakhond met zijn stoere uiterlijk. Dat bleek echter een beetje overmoedig en daar zouden zij spoedig achterkomen.
Op een keer was Petra de sleutels vergeten en moest over het hek klimmen om op haar eigen terrein te komen.
Boes zag het ook en besloot, om vooral niet waken want dat is zo eng. Daarvoor in de plaats kroop hij nog eens ver weg in zijn verwarmde hok.
Maar Petra lette wel goed op, zie het maar als een goede waakvrouw, en zag nog net de kop van Boes schuin om het hoekje kijken.
Een mens over een hek zien klimmen is toch wel erg griezelig dus kroop hij nog ietsje verder weg in de hoop dat hij niet werd ontdekt.
Pas nadat Petra riep, "Boesje, kom maar ik ben het", dorst hij ietsje verder te komen en op het moment dat ze het hek over was ging hij over tot een zeer moedige daad, hij kwam zijn hok uit.

Vreemden vindt hij nog steeds een beetje eng maar na een begroeting wil hij toch wel een aai over zijn grote kop. Toch is het veiliger als het vrouwtje dan even meeloopt want waken is zo eng.

download

Ingeborg


time4u.info