Het zijn er weer twee

We staan versteld van ons zelf. Hadden we ons voorgenomen om nu echt 1 hond te houden, hebben we er toch weer 2.

Na het overlijden van Millertje waren niet alleen de baasjes erg verdrietig. Haar beste vriendinnetje (zusje) Cooper de beauceron ook. We zagen Cooper per dag verdrietiger worden. Apathisch keek ze de kamer in, zonder te reageren op een balletje, touw of ander speelgoed.
Op het moment dat ze naar het moeras liep om te kijken of Miller er misschien toch was achtergebleven (mijn moeder heeft Miller uit het moeras gered), wisten we "ze kan niet langer alleen blijven".

Mijn wens om een hond uit het asiel te halen was geen optie gezien het feit dat Cooper nog erg fel kan reageren naar soortgenoten. Ze is al een stuk rustiger maar we dorsten het risico niet aan. Stel je voor dat zo'n arme sloeber een aktie onderneemt wat bij Cooper een verkeerde prikkel zou opwekken. Wat de consequenties daarvan zouden zijn willen we niet eens aan denken.

We waren al op zoek naar een puppy voor kennissen van ons. Zo kwamen we bij een kennel terecht in Duitsland. Het moest een stevig ras zijn en echte werkhonden. De keuze kwam uit op een Australian Cattle Dog.
Dat wij nog eerder een pup in huis zouden hebben dan onze kennissen hadden we totaal niet verwacht.

Daar was ze dan. Viper, een Australian Cattle Dog uit Duitsland die bij Nederlanders in België ging wonen bij een Franse Herdershond. En toch is ze de weg niet kwijt. Ze is een stabiele en vrolijke tante. Deze kleine rakker heeft niet alleen Cooper helemaal opgefleurd maar ons ook.

Viper is onze 7e hond. Ze is tot nu toe een zeer makkelijk hondje die de hele dag allerlei piepjes en knorretjes geeft. Het is net een oude deur.
Cooper zien we opbloeien na al haar verdriet omdat dit speelkameraadje altijd te verleiden is tot spel.

Dat Cooper met puppy's overweg kon was al bewezen met de andere familiehondjes Leila en Bram.
Toen Leila een puppy was (niet groter dan een schoen) ging het goed. Toen Bram een puppy was (2 schoenen) ging het goed en nu met Viper (1,5 schoen) gaat het meer dan uitstekend.

Met de baasjes gaat het ook uitstekend want deze pup gunt ons onze nachtelijke rust en was vrijwel direct zindelijk. Ze is op bepaalde momenten na in huis behoorlijk rustig. Het is gemiddeld 1x per dag dat het lijkt of ze een schoteltje benzine heeft opgelikt. Verder slaapt ze lang en wil zeer graag op schoot om haar knuffels te komen halen.
Dan bekijken we dat leuke koppie van haar en beseffen dan wat een geluk we hebben.

Zo zie je maar, we wilden nooooooooit meer een pup. We zeggen nooit meer nooit.

Ingeborg


time4u.info