Zo'n baas, zo'n hond

Wat is het toch typerend dat je het karakter van de baas aan de hond kan zien.
Als de hond eigenwijs of asociaal is, dan is de baas het in veel gevallen ook.

Hier in de buurt woont een hondje met een schattig uiterlijk dat steeds op eigen houtje een wandeling gaat maken. Vanaf dat onze beauceron een puppy was komt het bewuste schattige hondje agressief achter haar aan. Zelfs Miller wordt tegenwoordig luid grommend en met ontblote tanden benaderd. De eigenaren staan op korte afstand te kijken zonder een poging van correctie naar het agressieve beestje. Ze laten het dier gewoon haar gang gaan. Ze mag gewoon lopen waar ze wil, doet behoefte waar ze wil en reageert hoe ze wil en niemand die erop let. Het resultaat is dat Cooper staat te popelen om revanche te halen natuurlijk.

Er zijn ook mensen met honden die een reputatie moeten opbouwen. Bewust zeg ik 'opbouwen', omdat een ras met een reputatie kennelijk niet genoeg is.
Beaucerons, rottweilers, pitbulls en meer rassen van een bepaald kaliber moeten zich meer bewijzen dan nodig is. Toont de hond zich sociaal door genegenheid te tonen naar bezoek of andere honden dan hoor je tegenwoordig, "het is geen goede hond". Dan vraag ik me af wat voor mensen deze uitspraken durven te doen.
Deze mensen kunnen zich laatdunkend uitlaten over de zogenaamde "huishond".

Cooper en Miller zijn typische voorbeelden van huishonden. Cooper is een ras van kaliber met een zeer sociaal gedrag naar mensen. Helaas niet meer naar alle honden door het feit dat haar moeder haar agressief heeft benaderd waarvan 1x met de rest van de roedel. Cooper (en het vrouwtje) is zo vreselijk geschrokken dat we kunnen spreken van een klein trauma. Dat neemt niet weg dat andere honden daar geen boodschap aan hebben. In een samenleving is het nu eenmaal prettig als je een sociale hond hebt die geen problemen geeft. Blaffende honden bijten niet maar het is wel erg irritant.

Aan Cooper wordt hard gewerkt en gelukkig met resultaat. Een huishond was ze al, ze begroet iedereen op een zachte manier en blaft ze niet direct de woning uit. Volwassenen en kinderen en tegenwoordig ook weer bepaalde honden kunnen gewoon binnen komen zonder problemen. Toch houden we ons zwarte monster altijd in de gaten want het verleden heeft een litteken achtergelaten en we zijn er altijd op bedacht dat dit litteken niet weer wordt opengereten.

Wij houden van alle hondjes, grote, kleine, kaliber of niet als het maar 'huis'hondjes zijn.
We hebben vaak visite en gaan vaak op pad. Onze honden nemen we bijna altijd mee. Dan moeten ze wel sociaal zijn want je maakt jezelf onmogelijk als je ergens bent met een hond die zijn behoefte overal doet, opeens aan de riem trekt om een andere hond te pakken of erg onrustig is als je aan het eten bent. We ergeren ons aan mensen met honden die ze niet onder controle kunnen houden en net zo agressief op anderen reageren als hun hond doet. Een incident ligt steevast aan die ander, ze kijken nooit naar zichzelf. Dat zegt veel over de mens. Een hond die luistert is een verademing en een voorbeeld voor z'n ras.

Ingeborg


time4u.info