Zuinig op zijn

Over het weer zou je veel columns kunnen schrijven. Wat is dat veranderlijk zeg, zomer en winter lijken elkaar te passeren zonder de lente en de herfst toe te zien. Onweer en storm is te vaak aanwezig en in te heftige mate met alle gevolgen van dien.

Het nieuws staat bol met akelige berichten over onze andere aardebewoners. Evacuatie, dakloos, verwondingen en erger, allemaal door zeer extreme weersomstandigheden.
De aarde is al zo waterig, zou de regen nog meer onder laten lopen? Dan durf ik nog niet te denken aan het smelten van de poolkappen want dat leed zal helemaal niet te overzien zijn.

Waar moet dat heen met ons en alle dieren? Ik lees zelden berichten over opvang van dieren bij evacuatie. Het is bekend dat vooral Nederlanders, Engelsen en sommige Amerikanen erg op hun dieren gesteld zijn, de rest van de wereldbevolking gelooft het wel.
Mishandeling of de stoofpot ingaan is helaas bij veel bevolkingsgroepen niet vreemd, zelfs bij onze eigen Lonny, de Indonesische kok niet. Ik zal in ieder geval geen producten kopen van deze man. Zijn uitspraak dat hij af en toe hond eet doet mij walgen. Iedereen weet toch wat voor een vreselijke dood ze krijgen voordat ze de stoofpot ingaan?
Zou Lonny zelf huisdieren hebben? Wat zou hij doen bij evacuatie? Meehelpen om o.a. de dieren te redden of zijn kookpot op het vuur zetten?

Laat ik me maar niet verder druk maken om onnadenkende uitspraken, er zijn nu andere dingen zoals het weer.
Vandaag is het zo'n dag dat ik met argusogen naar al het jonge groen kijk. De takken waaien stuk en de jonge dennenappels vallen al van de bomen. De eekhoorns zullen harder moeten zoeken naar voedsel de komende winter.

We lopen met de honden door de windstoten heen. Soms hebben we zelf moeite om op de been te blijven want een rukwind doet je snel tussen de struiken belanden.
Cooper heeft er zo nu en dan ook moeite mee maar verder gaat het redelijk. Alleen Miller doet haar ras eer aan. Er kwam een rukwind die haar een meter opzij schoof, het was nu een echte windhond. De lijn hield haar bij ons; maar wel met moeite.

Gierend gaat de wind om het huis, het enige voordeel is dat het niet zo koud is. Was de temperatuur ook erg laag dan zou je ieder moment Sinterklaas op je dak verwachten.
Ondanks alles zie je gelukkig ook zeer opbeurende berichten op het nieuws. Zoals de zeearend bij de Oostvaardersplassen die pas een nestje met jongen heeft gekregen.
Het lijkt me geweldig om deze grootste arend van Europa met een spanwijdte tot 2.5 meter te kunnen zien vliegen. Het bewijst in ieder geval dat Nederland toch nog een uniek stukje natuur bezit en daar mogen we trots maar vooral zuinig op zijn.

Ingeborg


time4u.info