FREDDY

Eindelijk, zul je misschien zeggen. Maar ja, ik had het zo druk met al die feestdagen dat ik bedroevend weinig tijd had om er voor te gaan te zitten. Goed, we gaan verder over Freddy, het hangbuikzwijntje waar ik over aan het vertellen was.

Op een zondagmiddag stond ineens de baas op de stoep met, jawel, een hangbuikzwijn. Baasje was die dag jarig en het vrouwtje had een feestje voor hem georganiseerd in de kroeg. Allemaal vrienden uitgenodigd en zo, hartstikke leuk natuurlijk. Ik mocht niet mee helaas, maar uit de verhalen maakte ik op dat het erg gezellig was. Tot het hangbuikzwijn op de proppen kwam tenminste. De vrienden van het baasje hadden n.l. als kado een hangbuikzwijn voor de baas gekocht, en daar stonden ze mee op de stoep voor de kroeg. Nu, een hele verrassing natuurlijk, al was het niet zo`n aangename surprise, vond het vrouwtje. Maar ja, intussen stond de baas op de stoep, voor de kroeg, met Freddy in zijn armen. Dat moest niet te lang duren want zo`n zwijn weegt nogal wat.

Vrouwtje dacht aanvankelijk dat het een grapje was en vroeg de vrienden om het beestje weer fijn naar huis te brengen. Dat was echter een probleem want hij had geen huis meer. Alleen bij ons, dus. Zodoende stond de baas met Freddy die zondagmiddag voor de ren van de konijnen bij ons, want ja, hij moest tijdelijk even ergens opgevangen worden voor hij zijn eigen stek in MIJN tuin zou krijgen. Gelukkig liet Freddy de konijnen met rust en kon de baas weer terug naar zijn feestje.

De volgende ochtend was het vrouwtje het eerste beneden. Zelf had ik die vorige dag het hele beest nog niet gezien dus vrouwtje nam Loekie en mij mee naar buiten. Echt, ik stond in opperste verbazing te kijken. Zo`n lelijk beest had ik nog niet gezien. Vol met rimpels, amper haar, noem maar op. Toen had hij nog het lef om naar MIJ toe te komen en viel ik even uit, maar dat mocht natuurlijk weer niet van het vrouwtje. Vrouwtje zei dat zij ook liever iets anders had gezien als verjaardagskado voor de baas, maar dat we er nu eenmaal mee zaten en er maar het beste van moesten maken. Alsof Freddy het hier mee eens was begon hij een vreemd soort snurkend geluid te maken waar Loekie zich helemaal rot van schrok. Vrouwtje zei dat dat dezelfde geluiden waren die de baas `s nachts ook maakt na een stevig avondje uit dus dat ze daar niet van hoefde te schrikken.

Diezelfde ochtend moest de baas, uiteraard met kater, onmiddellijk beginnen aan een verblijf, ren met nachthok, voor Freddy. Halverwege die week was dat zover klaar dat hij erin kon zodat de konijnen ook weer rust hadden. Een voordeel is in elk geval dat Freddy erg lief en vriendelijk is maar toch hopen de baasjes dat ze geen dieren meer kado krijgen!

Volgende keer verder, want dit verhaal heeft nog een staartje.

© 01-2001