FREDDY - deel 2

Zoals beloofd hier het staartje van mijn laatste verhaal. Je weet nog dat we opgescheept zaten met Freddy, het hangbuikzwijn waar we helemaal niet om gevraagd hadden, maar wel gekregen.

Toen we Freddy kregen was hij nog jong, er was verteld dat hij een maand of drie zou zijn. Zodoende was hij ook nog vrij klein, maar ja, kleine dieren worden vaak ook groot, zo ook Freddy. Op zich natuurlijk alleen maar fijn, alleen begon Freddy zo uit te dijen dat hij in zijn toenmalige ren zeer weinig ruimte over hield. Hij verveelde zich ook grandioos, de baasjes werken n.l. allebei heel de week dus hij had maar weinig aandacht.

Weinig ruimte en weinig aandacht, waardoor Freddy zijn frustraties ging uiten in letterlijk "gillen als een varken". Buiten dat het voor Freddy geen optimaal leven was hebben wij ook nog een aantal achterburen. De baasjes besloten dat, voor deze gingen klagen, er een oplossing gevonden moest worden, zowel voor de buren als voor Freddy. Na wat rondvragen bleek dat er weinig mensen zaten te springen om een hangbuikzwijn. Eindelijk vonden ze een plek voor hem waar hij een flink groot weiland, een grote stal en een aantal geiten tot zijn beschikking zou krijgen. Hartstikke fijn natuurlijk, maar nu moest hij nog vervoerd worden. Vrouwtje had al wat ervaring met het vervoer van zwijntjes en zag er dan ook als een berg tegenop.

Op een zondagmiddag was het zover. Baasje had een vriend om hulp gevraagd want Freddy alléén optillen was inmiddels onmogelijk, gezien zijn omvang en gewicht. Baasje hoopte dat ze een deken onder hem door konden schuiven en hem zo de auto in tillen. Maar ja, dan moest Freddy eerst in de omgeving van de auto komen en dat vertikte hij uiteraard. Pas toen het vrouwtje met koekjes begon te werken begaf hij zich richting oprit, waarop het baasje en de vriend de handdoek onder hem doorschoven, Freddy van schrik een vreemde draai maakte en het op een lopen zette. Geen sucses dus, die deken. Ik zat dit alles zeer verbaasd vanaf de bank in de kamer te volgen en vond het niet
leuk dat ik niet mocht helpen. Intussen liep Freddy lekker in de tuin te wroeten en verrekte het om nog richting auto te lopen. Baasje besloot nog maar wat vrienden op te trommelen en dan trachten Freddy in te sluiten vlakbij de auto, een lus om Freddy heen te krijgen en hem met 4 man zo de auto in te hijsen.

Vrouwtje was daar niet zo blij mee want die weet hoe zwijnen uit angst kunnen krijsen dus die wilde eerst proberen hem via een loopplank, met lekkers, de auto in te lokken. Freddy werd even met rust gelaten tot de andere mannen geariveerd waren en toen gingen ze weer verder met de "jacht". Na veel lekkers en gesmeek was Freddy bereid weer richting auto te sjokken, achter het vrouwtje en zakjes chips aan. Eindelijk stond hij voor de ingang van de auto waar de 4 mannen hem insloten met grote planken. In eerste instantie deed hij verwoede pogingen te ontsnappen en die stoere kerels hadden toch wel wat moeite om , met plank, overeind te blijven. Uiteindelijk kreeg hij toch weer meer belangstelling voor al het lekkers wat het vrouwtje verzameld had. Vrouwtje zat intussen, met lekkers waar ik een moord voor zou doen, in de auto aan het einde van de loopplank, hield Freddy steeds wat lekkers voor zijn neus zodat hij steeds een stapje verder de plank op moest om dat op te kunnen eten.

Tot halverwege de plank. Daar had hij zoiets, tot hier, en niet verder. Ze waren intussen al ruim anderhalf uur bezig dus de mannen hadden er onderhand wel genoeg van en verlangde naar een alcoholische versnapering. Dus werd besloten het op de hardere manier te proberen en werd hij in de "takels" gehangen en de auto in gehesen. Dat had wat gekrijs als gevolg natuurlijk maar Freddy was eindelijk waar hij wezen moest en daar was het uiteindelijk om begonnen.

Vervolgens werd hij op plaats van bestemming weer uitgeladen, wat heel wat simpeler was aangezien ze daar zo het weiland in konden rijden, de auto openzetten en Freddy sprong er vrolijk uit. Hij heeft het nu heel erg naar zijn zin, veel ruimte en andere dieren om zich heen. Ik heb het ook weer naar mijn zin want ik hoef de aandacht niet meer met hem te delen.

Volgende keer vertel ik weer eens wat meer over mijzelf maar het verhaal Freddy wilde ik je toch niet onthouden.

© 02-2001