Laatste update: 14 augustus 2005

menu Oude Baan 60 overzicht

RESPECT RESPECT RESPECT

Vakantie 2005.
Drie weken vakantie heb ik, zal ik eens mijn handen uit de mouwen steken? Vrijwilligerswerk wil ik wel doen, maar wat dan? Vaak krijg ik het magazine van de Dierenbescherming. Soms kan ik niet alle bladzijdes lezen, te afschuwelijk! Zal ik informeren bij het dierenasiel of ik een week mag helpen. Zo gezegd, zo gedaan. Maandag 8 augustus word ik verwacht om half 9. Vriendelijk word ik ontvangen, ik krijg informatie en nog geen half uur later sta ik met een medewerker op de afdeling kattenverblijven te soppen, verschonen, en voeding te geven. Onder de sopdoek, schrobbezem en de kattenblikjes krijg ik nog veel kans om vragen te stellen. De katten en kittens krijgen een kroel en een aai, het gaat er allemaal tussendoor. Tegen half 11 is er even tijd voor koffie en meteen overleg over mededelingen van die dag. De telefoon gaat maar af, maar dat is nog niets. Om 11 uur staan al bezoekers voor de poort, het asiel wordt geopend, de telefoons worden opgenomen. Dan gaat bijna alles tegelijk, mensen te woord staan, zowel telefonisch als bij de balie, in de verblijven, en dat gaat de hele dag door!!!! Er zijn nog tal van werkzaamheden, honden naar de wei, konijnenverblijven moeten verschoond worden, de wasmachine en droger blijven draaien, dierenambulance moet op route, zieke dieren medicijnen, dieren die binnen komen, mensen die een dier mee willen nemen of bespreken, gevonden dieren controleren op chip en inschrijven, eigenaars daarvan proberen te bereiken, nieuw binnengekomen dieren op de foto en op de site zetten, bestellingen verwerken, voeding voor de honden koken, eigenlijk te veel om op te noemen. Ik kan het hele lijstje niet onthouden, dus ik vergeet vast nog de helft. Gelukkig krijg ik elke keer van een medewerker één klusje tegelijk. En vinden ze het helemaal niet erg als ik kom vragen waar iets staat of moet doen. Zoals je nu al kan lezen heb ik mijn handen wel uit de mouwen kunnen steken.

Toch is er iets wat ik eens zo belangrijk vind, maar in ieder geval wil delen. De tweede dag kon ik het emotioneel niet verwerken en ben vroeger naar huis gegaan. Ik had geen idee hoe mensen met huisdieren om kunnen gaan. De redenen waarom mensen afstand van hun huisdier kunnen doen. Ik noem er maar één : het huisdier is over!!!! Hoe kan dat nou??? Ik begrijp dat niet. Waarom niet eerst denken voor je een huisdier neemt. Er zullen vast wel andere redenen zijn waardoor mensen begrijpelijk afstand doen, ik mag er niet over oordelen. Maar emotioneel, ja, krijg ik veel moeite, hoe nu te denken. De volgende morgen vertel ik aan de medewerkers wat mij zo bezig hield. Gelukkig kwam er een heel goed advies, waar ik nog heel veel aan heb gehad. Het advies luidde: ALLE DIEREN ZIJN HIER WELKOM! Door veel aan deze woorden te denken, heb ik met veel plezier geholpen. Ik hoop nogmaals een keer te mogen helpen.

Er staat boven dit stuk niet voor niks RESPECT.
RESPECT heb ik voor al die medewerkers die zich in zetten voor de honden, katten, konijnen, cavia's en andere dieren, die gevonden of afgestaan worden. De medewerkers moeten veel in hun mars hebben, omgang met de dieren, met mensen en met elkaar.
De zorg, de aandacht, die gegeven wordt is GEWELDIG.
Ik wil de medewerkers van het dierenasiel Breda heel, heel hartelijk bedanken voor de GEZELLIGE, LEERZAME WEEK.

HARTELIJK BEDANKT,

MARIJKE