Het is alweer 6 jaar geleden dat ik Binny uit het dierenasiel heb gehaald. Ik zou eigenlijk eerst twee andere katten hebben gekregen maar die gingen alle twee dood. De een een dag voordat ik hem kreeg en de ander werd ziek toen ie goed en wel binnen was. Wij als een gek naar de dierenarts maar die wou ons niet helpen omdat ie geen dienst had!. Toen zijn we doorgereden naar een andere dierenarts maar toen we daar waren was het al te laat. Ze was overleden. Wij huilen en die mevrouw van wie ik die kat kreeg vond het zo zielig voor me dat ze mij beloofde dat ik een kat van haar zou krijgen uit het dierenasiel.

Toen ik daar voor de eerste keer binnen kwam had ik eigenlijk al mijn oog op een andere kat laten vallen, maar volgens mijn moeder moest ik ook nog maar eens verder gaan kijken in de hokken. Dat heb ik toen gedaan en zo kwamen we uiteindelijk bij Binny uit. Binny zat al een half jaar in het asiel. Hij was een kat die niet met kinderen om kon gaan en dat was dan ook de reden geweest dat de mensen afstand van hem hadden gedaan. Hij was (is) ook een kater met een eigen willetje werd me verteld. Het was liefde op het eerste gezicht en zo kwam Binny bij mij in huis.

De eerste paar weken was ie erg bang je hoefde hem maar aan te raken of hij kroop al weg in een hoekje. Langzaam aan is dat beter geworden. Dat ie een eigen willetje had werd mij ook al snel duidelijk niets in huis was veilig het hele meubilair moest eraan geloven maarja ik was van te voren gewaarschuwd en wat een kat heeft geleerd bij andere mensen krijg je er meestal toch niet meer uit. Naarmate dat hij ouder werd is ook dat overgegaan, al heeft ie nog steeds wel zo zijn streken.

De band tussen Binny en mij begon te groeien, langzaam aan wist ik zijn vertrouwen te winnen. En wat moeilijk te geloven is, van een echte tijger werd het een kroelkat. Ik mag hem nu zelfs over zijn buikje aaien, sterker nog het moet !. Elke avond als ik naar bed ga gaat ie mee dan nestelt ie zich lekker boven mijn hoofd, gaat op z'n rugje liggen, en knorren maar, net zolang totdat ie in slaap is gevallen. 'S morgens komt ie je aan je oor of aan je neus wakker knabbelen als je door de wekker heen slaapt. En als je dan je hoofd onder de dekens steekt dan komt ie langzaam met zijn pootje op je hoofd af om je wakker te krabbellen. Ook het aanrecht is nog steeds een spannend terrein elke keer opnieuw moet je hem eraf jagen. Hij is er maar een keer vandaan gegaan met het vlees maar dat was dan ook mijn eigen schuld had ik maar niet zo stom moeten zijn om het daar te laten liggen. Qua eten is ie wel kieskeurig geworden hij lust niets anders dan wiskas, de plantjes smaken ook erg goed.

Hij maakt het uitstekend, volgens de dierenarts iets te uitstekend. Meneer weegt nu 7 kilo en mag op dieet uiteraard vind hij zichzelf nu erg zielig en loopt ie de hele dag om je benen heen te miauen.

Ik heb geen gescande foto's van Binny maar als je niet beter zou weten zou het zo een broertje kunnen zijn van Spot echt als twee druppels water.

Ik hoop dat jullie weer een beetje op de hoogte zijn van Binny want zoals ik het begrepen had was ie wel een van de lievelingetjes toen. Dat was ook de reden dat jullie hem nog niet hadden laten inslapen.

Groetjes Gitty en een kopje van Binny.