Hallo beste mensen, hier volgt een kleine update over Chiara. Ze woont sinds 18 januari bij mij en ik zou niet meer zonder haar kunnen. Na flink wat gezondheidsproblemen (denk aan bv een baarmoederontsteking) is ze weer helemaal gezond, en flink wat kilo's aangekomen, ze weegt nu ongeveer 42 kilo. In het begin, bij thuiskomst en na de operatie, was ze heel bang om alleen gelaten te worden, jawel verlatingsangst. Na heel veel geduld en trainen is dat allemaal goedgekomen. Ze is dol op al haar nieuwe vrienden en vriendinnen en gaat daar dan ook wekelijks mee op stap, naar het bos en zwemmen. Verder is Chiara een ontzettende kroeldoos en ligt dan ook het liefst bij mij op schoot (heel fijn met zo'n gewicht, maar wel gezellig). Met mijn katten gaat het goed samen, op af en toe een race partij na dan. Dus met andere woorden, Chiara is helemaal op haar plek bij mij, en ik bij haar.

groetjes
Dies

Lees ook hier over Chiara

(14-03-2007)

Voor mijn liefste Chiara,

4 jaar geleden kwam je in mijn leven, op het moment dat het geestelijk steeds slechter met mij ging. Je bent echt mijn redding geweest, zonder jou was ik er niet meer geweest.

4 jaar lang heb ik van jou mogen genieten, van je mogen houden, langer was ons niet gegund.

Je was mijn meisje, mijn wijffie, mijn schatje, mijn alles. Nu moet ik een manier zien te vinden om zonder jou verder te gaan. Dit zal een lange weg zijn, maar ik weet dat we ooit weer bij elkaar zullen zijn. Ik zal je nooit vergeten, en zal nooit stoppen met van je te houden.

Ik mis je nu al verschrikkelijk en kan niet ophouden met huilen. Schicco is jou steeds aan het zoeken, en ook ik kijk iedere keer waar je bent. Je bent er niet meer, en dat vind ik verschrikkelijk!!

Ook Dylano heeft jou maar een paar weekjes mee mogen maken, terwijl ik het al helemaal voor me zag dat hij met jou kon opgroeien en spelen. Mijn lieve zoon zal dat niet mee kunnen maken, en ook jij, die 9 maanden naar hem hebt uitgekeken, je hoofd iedere keer op mn dikke buik legde. Je hebt hem gelijk geaccepteerd toen we thuiskwamen uit het ziekenhuis, hij was gelijk jouw kindje.

Ik zal hem (zodra hij het kan begrijpen) over jou vertellen, wat voor een schat je was, en hoe je er altijd onvoorwaardelijk voor mij was. Je was mijn kind, mijn leven. Ook Johan heb je geaccepteerd als jouw pappa, ook hij mist je nu al verschrikkelijk, hij riep je gisteravond zelfs mee naar boven toen we wilden gaan proberen te slapen, maar je kwam niet.

Meisje, wijffie, schatje, allesie, ik mis je en ik hou van je, je zal altijd in onze harten voortleven.

Chiara slaap zacht..

Je mamma Dies