Hoi Dierenvrienden,

ik wil me eventjes voorstellen --> ik ben Dasja, een duitse Herder van ondertussen 4 jaar en ben nu ruim 1 jaar geleden (mei 2000) uit het Asiel in Breda gehaald door mijn baasjes.
Ik heb 3 maanden in het asiel gewoond, waar ik natuurlijk goed ben verzorgd, maar ik was toch blij dat ik eindelijk mee naar een echt huisje kon.
Op dinsdag had ik mijn ene baasje al langs zien lopen, toen zij op woensdag terugkwam met mijn andere toekomstige baasje en ik ook nog een stukje mee mocht gaan wandelen wist ik dat het wel goed zat.....
(ik had me dan ook wel op mijn allerbest laten zien)

Een weekje later heb ik een hele mooie mand gekregen (Waarvan ik ondertussen het kussen wel kapot heb gebeten, maar ja....). Toen ik thuiskwam bleek dat ik nog meer huisgenootjes had. Een konijn en 2 hamsters. In het begin was ik niet erg aardig voor het konijn, maar gelukkig wende het snel.
Nadat ik ongeveer een half jaar in een appartementje had gewoond (met een heel mooi balkon) gingen we verhuizen naar een huis met een super-tuin.... Helaas is het gras dat in de tuin lag wel enigszins aangepakt door mij (ik heb een paar diepe kuilen gegraven), maar gelukkig vonden mijn baasjes dat niet erg, want er moeten toch tegels in.
Ik vind het dus heerlijk om in de tuin te spelen, maar af en toe een dutje in de gang of bij de bank is ook niet verkeerd.
Ik ben af en toe nog steeds wel erg ondeugend, maar heb het wel ontzettend naar mijn zin.
Pas geleden nog ben ik, terwijl ik met mijn baasje los door de straten liep, achter een kat aangerend en toen durfde ik niet meer terug omdat ik toch wel bang was om op mijn kop te krijgen, dus ben ik maar heel snel zelf teruggelopen naar ons huis en bij de poort heb ik zitten wachten tot mijn baasje terugkwam... Heb ik in ieder geval kunnen laten zien dat ik de weg terug kan vinden.

Sinds ongeveer 2 maanden hebben mijn baasjes er nog een hondje bij, en dat is echt wel een beetje mijn vriendje geworden. Deze hond (Rudy) komt niet uit het asiel, maar woont wel in onze tuin in een hele mooie grote kennel (waar ik af en toe wel jaloers op ben, alleen 's nachts niet want dat lijkt me zo koud). Rudy is al wel een beetje ouder dan dat ik ben (9 jaar) en wil dus ook niet meer zo vaak met mij spelen, maar als we samen gaan zwemmen moet ik toch toegeven dat ik wel eens verlies. Rudy kan nl. ontzettend ver springen, dus..... eer ik begonnen ben met zwemmen heeft hij mij springend al ingehaald.....
Soms spring ik ook wel bij Rudy in de nek (vooral als hij uit de kennel wordt gehaald) en ga ik in zijn oren bijten (hij heeft hele kleine oortjes), maar hij doet echt nooit iets terug... het is echt een hele lieve hond. Volgens mij is het een gekruiste Mechelaar ofzo (zwart), maar het kan ook een ander ras zijn, dat weet ik niet zo goed *waf*

Tot zover in ieder geval mijn verhaaltje over hoe het gaat met mij... Misschien dat mijn baasje nog iets wil schrijven!!

Nou.. hier ook nog een klein stukje van het baasje van Dasja. Ik wil even zeggen dat we ontzettend gebofd hebben met deze hond. Ze is ontzettend lief, vraagt graag om aandacht, houdt van rennen en springen door het bos maar ook met een paar uurtjes slapen heeft ze geen probleem. In het begin was het wel wennen zo'n grote hond in huis, maar ik zou d'r nu echt niet meer kunnen missen.
Ik hoop dat we nog heel veel jaar van d'r mogen genieten en mochten we ooit een nieuw hondje willen hebben, dan komen we zeker ook weer kijken in het asiel.....

P.s. er stond toendertijd op het briefje dat Dasja niet goed bij kinderen zou kunnen, maar daar hebben wij nog niets van gemerkt. Ze is voor iedereen, groot en klein, even lief.

Groetjes en een pootje

Dasja *woef woef*
en
Inge