|
||||||||||||||||||
|
LUCKY
|
||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
| We belden voor een van haar puppies,
maar die waren al geplaatst. Na een dag nadenken besloten we haar, de moeder,
te gaan halen. Ze was lief voor kinderen, kon ook alleen zijn en kon mee
in de auto. Precies wat we wilden. Met het hele gezin op weg naar Breda. Het klikte direct tussen ons en deze hond. Maar we kregen haar niet mee. Ze had last van haar huid en de dierenarts moest er nog naar kijken. Een vreselijke lange week, we telden de 'nachtjes slapen'. Op 30 december was het zover. Lucky leek ons te herkennen, zo vrolijk stapte ze uit haar hok en ging ze mee. De auto was inderdaad geen probleem voor haar. Thuisgekomen hebben we haar eerst lekker laten rondsnuffelen. Al gauw ging ze liggen in haar mand. De eerste week heeft ze heel veel geslapen en korte stukjes gewandeld, ze moest helemaal weer in conditie komen. Ze zat al sinds augustus in het asiel. Ze was ook nogal mager en we hadden de boodschap meegekregen dat ze nog wel wat aan moest komen. Dus maakten we een lekkere maaltijd voor haar; brokken, rijst, pens en wat schapenvet. Ze kon niet geloven dat het voor haar was en durfde het eerst niet aan te raken. We hebben haar flink verwend de eerste weken. Ze genoot van alle aandacht en kwam tot rust. Ze werd met de dag vrolijker en probeerde zelfs wat te spelen met al het speelgoed dat voor haar klaar lag. Tegen de snijdende oostenwind kochten we zelfs een jasje voor haar (wel een sportief model hoor!).
Na een twee weken konden we al inschuiven
bij een groep op de Kynologenclub. Lucky deed vreselijk haar best en vond
het erg gezellig met de andere honden. Ze is heel sociaal naar honden
en mensen. We gaan nu zelfs door voor het A-diploma. Ze is nu 14 kilo. Haar vacht wordt
met de dag mooier en voller. Ze is vrolijk, blij en doet af en toe ondeugende
dingen. Ze luistert goed en ze is lief voor de kinderen.
Natasja, Jent, Tjerk en Diura
|
||||||||||||||||||