Hallo,

Ik zal me eerst voorstellen. Mijn naam is Natascha en ik ben nu 43 jaar en moeder van drie kinderen.
Ruim 2 jaar terug werkte mijn dochter Anouska in het dierenasiel in Breda, ze liet een hond uit ik kwam haar tegen en met de auto heb ik haar mee terug genomen naar het asiel (klein stukkie maar oke hahaha).
Toen ik daar aankwam had ik weer zoiets van oef ff kijken. Ik kan de verleiding nooit weerstaan om toch even bij de dieren te kijken.
Oke ik had al 4 katten en eigenlijk was het wel compleet. Dus ik had de katten gezien en geknuffeld in het asiel en ging bij de honden kijken............. De buitenhokken...... Ohjee..... In een van de kennels zat een hond in het eerste hok..... heel braaf en mij recht aankijkend...... nee niet zielig maar nieuwsgierig... BONK BONK ging me hart... liefde op het eerste gezicht. Nee zei me verstand niet doen want........ ach je kent dat wel altijd negatief denken van nee ik kan zo'n lieverd niet verzorgen en dergelijke.
Al wist ik dat ik het wel kon.
Ik liep snel door naar de andere honden en tsja je raadt het al................. ik werd steeds weer naar die ene hond aangetrokken, wat ik ook deed ik kon er niet meer omheen.
Uiteindelijk gevraagd of ik een klein stukje met de hond mog lopen en info gevraagd over de hond. Was een afstandsdier. Was niet zindelijk??
Na een stukje gelopen te hebben kwam ik erachter hoe levendig en lief de hond was. Verkocht !!! Aan ons. Eerste weken hebben we moeten zoeken hoe hij zich het lekkerste voelde tussen al die katten van mij maar hij wil alleen maar spelen met me katten hahahaha.
Veel geplast in me huis dus ik dacht nog meer uitlaten per dag dus.. nee dat bleek niet de oplossing. Drie maal daags was de oplossing. Echt het is een nieuwsgierige en leergierige hond.
Hij had de naam Moby al in het asiel en die naam draagt hij nu nog steeds ruim 2 jaar later.
Ondertussen kreeg ik weer een relatie en die had ook een hond (heeft nog steeds hoor hahah). En ik begon aan een fulltime baan. Het werk is zwaar, hele dagen werken door de weeks en Moby is hele dagen overdag alleen thuis. Zelfs de hondenwacht heeft mij gebeld en zei dat me hond erg hard blafte als hij aan de deur belde. Vreemd? Nee Moby verdedigt zijn terrein en laat dat merken met blaffen. Waaks is hij dus ook nog.
Eerst ging het niet zo goed met de hond van me vriend erbij maar ze zijn aardig aan elkaar gewend nu.
Moby wil graag spelen met haar maar zij is wat dat betreft geen hond om in een gezin te hebben. Haar eten mag je niet afpakken. Moby laat dat wel toe, hij kijkt je alleen zo aan van ik wacht wel even hoor tot je me eten terug geeft.
Moby heeft zelfs een instinkt van een moeder hond alleen met dien verstande dat hij een kitten van een paar weken oud ging verzorgen. Hij nam het kitten vaak in de bek en bracht het heel voorzichtig naar zijn mand alwaar hij het likte en verzorgde. Vaak sliep de kitten in zijn mand, helaas geen goede foto van. Nu nog zijn het dikke maatjes want het kitten is nu een volwassen kater van bijna 2.
Wel een foto van Moby met het hondje van me vriend. Zie bijlage.
Wat ik hierbij nog even wil vertellen, ik ben zelf niet zo gek met honden hoor maar wel heel kieskeurig en met Moby heb ik voor mij en me gezin een lot uit de loterij.

Vriendelijke groeten uit Breda van Natascha en kinderen (ook namens de katten)