Begin januari 2004 reed ik samen met mijn moeder langs het dierenasiel in Breda. Ik was toen net een paar maanden het huis uit en was thuis gewend om honden te hebben. Ik had er al wel eens aan gedacht om een hond te kopen, maar ik woon in een flat en werk veel, dus dat was geen optie.
Maar goed, we reden daar en ik stelde voor om even bij de honden in het asiel te gaan kijken. (Niet slim natuurlijk als je er toch geen wilt.)
Daar zat ze dan. Een boerenfox van vier maanden oud. Ik was op slag verliefd... Ons mam probeerde het nog even uit mijn hoofd te praten. Het is geen goed idee, je hebt er te weinig tijd voor. Dan kun je beter een poes kopen.
En toen dus naar huis met lege handen. Ik kon nergens anders meer aan denken als aan dat hondje. Toch nog maar eens met mijn moeder gesproken...
De afspraak werd dat ik haar zou halen en dat als ik moet werken dat ze dan bij ons mam is. Dat liet ik me geen twee keer zeggen natuurlijk.
Nu heb ik ze dus ongeveer 8 maanden en het gaat echt prima. Ik zou haar voor geen goud meer kwijt willen. Ik ben met haar op cursus gegaan en dat vind ze geweldig. Ik ook trouwens. Ze heeft heel veel energie. Ik ga dus vaak met haar naar het bos en dan kan ze lekker uitrennen. Ook mee lopen met de fiets vind ze erg leuk. Het is echt een superlieve trouwe hond!!

Susanne Ketelaars