Hoi, ik ben Spike.

Ik zat in het asiel in 2005. Mijn huidige baasjes keken eerst naar een ander hondje, wat al 4 keer besproken was.

Ik was toen 1 keer al besproken.

Op zaterdag 10 september kwamen mijn baasjes weer. De mensen die mij besproken hadden (optie) wilden mij toch niet.

Dus mijn huidige baasjes gingen gelijk vragen of de 1ste optie echt weg was. Ik mocht toen mee gaan wandelen. Ze vonden mij toen heel leuk.

Helaas hadden ze ’s avonds een feestje (en nog geen mand, eten- en drinkbak enz.). Dus ik moest tot maandag 12 september 2005 wachten voordat ik door het vrouwtje werd opgehaald. Ik was helemaal blij dat ik weg mocht. Ik was in de auto toch wel stil, want ik wist niet waar ik naar toe ging. Mijn baasjes vonden de naam Diesel niet mooi (en volgens de mensen van het asiel was ik te duur geworden door de hoge prijs). Dus het werd toen Spike.

Ook de eerste weken moest ik heel erg wennen. Als de bel ging, ging ik vlug onder tafel en ’s avonds wilde ik niet gaan slapen.

Ook de dierenarts van het asiel vond ik niet lief toen hij mij chipte. En de dierenarts waar ik voor mijn extra spuit moest, heb ik even laten weten dat hij mij pijn deed.

Gelukkig wende ik snel en als nu de bel gaat, dan ben ik als eerste bij de deur om de mensen te begroeten.

Voor de rest vind ik loslopen in het bos, op het strand geweldig. Soms ben ik zo druk aan het rennen, dat ik niet altijd goed luister. Ook verstop ik graag mijn botten, snoepjes in de tuin bij ons thuis of bij mijn opa’s en oma’s.

Verder heb ik veel vriendjes gemaakt in de wijk. Mijn grootste vriend is Mazzel, die ook in het asiel gezeten heeft.

Ook vond ik de controle heel leuk, toen ze naar mij kwamen kijken. Ik was blij dat ze mij eens kwamen opzoeken, zodat ze konden zien waar ik nu woonde en hoe mijn mand eruit zag (vol met speeltjes, 1 bot en snoepjes).

Ik wil jullie namens mijn baasjes bedanken voor de goede zorgen en ik hoop dat jullie nog lang mogen doorgaan met dit alles.

Pootjes en kusjes van Spike.

p.s. heb ook wat foto’s toegevoegd, zodat jullie kunnen zien dat ik het naar mijn zin heb.